Part 1
Μέσα σε μια μουντή παρασκευιάτικη αθήνα πήχτρα στην κίνηση και στην κακοκεφιά του "καλού χειμώνα" και του drizzle (ψιλόβροχου) φτάσαμε στο badminton περίπου 1 ώρα πριν τη συναυλία. Πολύς κόσμος, πιτσιρικαρία κυρίως 20-25 και διάφοροι πυροβολημένοι 50+.
Ευτυχώς, οι θέσεις άψογες. Νάναι καλά ο Γιαννάκης. Για να μη μακρυγορώ, για έναν παλιο-ροκά όπως εγώ, τα samplers, σε αυτό το βαθμό, ήταν λίγο πρωτόγνωρα στη σκηνή. Όμως το τελικό αποτέλεσμα ήταν άψογο. Ο ήχος κρυστάλλινος, η σκηνική παρουσία εξαιρετική, και όπως και να το κάνουμε, ήμαστε 5 σειρές από τα παιδιά. Φανταστικά...
Καλά γραφικά, χωρίς φλυαρίες του τύπου των Massive Attack που νόμιζες ότι έβλεπες MTV και έχανες επαφή με τη σκηνή και τους ανθρώπους. Ομολογώ ότι μου ρθαν και λίγο στο μυαλό οι Mogwai, πρόπερσι νομίζω, στο Terravibe, με το πολυοργασμικά τους κολλήματα στις κιθάρες.
Part 2
Γύρω γύρω την αθήνα για ένα cozy ποτάκι και πήχτρα στο οδήγημα. Χρόνια είχα να βγω με αυτοκίνητο στο κέντρο της Αθήνας. Και κάτι ήξερα. Και δεν ξαναβγαίνω. Τέλος. μετά από καμμιά ωρίτσα κατέφυγα στη σίγουρη λύση του parking με 6 ευρώ την ώρα και μπόλικο εκνευρισμό.
Part 3
Μετά από 2 μοχίτα, καμμιά σακούλα τσιπς (τουλάχιστον), και ένα στριφτό τσιγάρο στριμμένο επό μη-καπνιστή (εμένα) και απευθυνόμενο σε μη-καπνιστή (εμένα, επίσης), η ζωή πήρε πάλι τα πάνω της. Γέλασα, είπα βλακείες, και κατά τις 3 έπεσα ξερός με μοχίτα και archive στο μυαλό και το σώμα.
Αυτά τα ολίγα για χτες, τους archive, εμένα και τη βροχή.
