Η Πράσινη Απλώστρα

Η πράσινη απλώστρα, ή μήπως: Μια Πράσινη Απλώστρα;
Ποιά ιστορία περιμένετε να ακούσετε;
Οκ. Ό,τι πείτε. Πάμε λοιπόν.

Σάββατο σπίτι, άπλωμα. Τσάαααααακ!
Πάρτην κάτω την απλώστρα.
Πώς έσπασε, γιατί έσπασε - δεν έσπασε κιόλας, λύγισε, στράβωσε ανάποδα, κράαααακ!
Πάνε και τα πουλοβεράκια που αερίζονταν.
Στη βράση κολλάει το σίδερο.
Δρόμο παίρνω, δρόμο αφήνω, ψιλόβρεχε.
Πάω στο Καρφούρ, κατεβαίνω κάτω, χαζεύω τις απλώστρες.
Γυρνάει μια κομψότατη πράσινη λαχανί απλωστρίτσα, χαριτωμένη,
μου κλείνει το μάτι. Δεν άντεξα.
Αδιάκριτα, αδιάκριτα τη χάζεψα απ' την κορφή ως τα νύχια.
Χωρίς να χάσω χρόνο σε περιττές λέξεις, την πήρα απ' το χέερι και φύγαμε αγκαζέ στο ψιλόβροχο.
Την πήγα σπίτι.

Και μόλις πήγε να πάρει θέση, ήταν σα στραβοκάνα, μπαταρισμένη και μισότρελη.
Τό ' να πόδι εδώ, τ' άλλο εκεί. Στραβά καθότανε, πήγα να την αγγίξω,
Μπααααααμ! Πάρτην κάτω!
Τα πήρα. έεεεεεεεε, όχι!
Τη βουτάω σφιχτά, πάρτην πάλι στο ψιλόβροχο, πίσω στη μαμά της στο Καρφούρ.
Καθώς πλησίαζα, με βλέπει η Κυριούλα υπεύθυνη καταστήματος, βάζει τα γέλια.
Μπαίνω μέσα με την Πράσινη στο χέρι και η Κυριούλα να γελάει.

-Καλά, πού το καταλάβατε ότι τη φέρνω πίσω;
-Να σας πω. καταρχήν αν βλέπετε έναν άνθρωπο στη βροχή σάββατο βράδυ με μια απλώστρα στο χέρι να κόβει βόλτες στο δρόμο, μάλλον κάτι τρέχει. (ε, ένα δίκιο τό'χει). Αφήστε που εδώ και κάποιες μέρες μας φέρανε λίγες απλώστρες, οπότε ζητήσαμε συμπλήρωμα και μας φέρανε αυτές τις πολύχρωμες που είναι λίγο ασταθείς. Τις βλέπει ο κόσμος, τις διαλέγει, και μετά τις φερνει πίσω.

Σάββατο βράδυ, και η Πράσινη Απλώστρα πήγε πίσω σπίτι, στη μαμά της. όπως της άξιζε.
Σάββατο βράδυ, και μια κανονική Απλώστρα ήταν στο χέρι μου...
Βροχή, και διασκεδάσαμε σπίτι.
Στήθηκε τέλεια. και τα ρούχα,τέλεια!
Με την Απλώστρα μου περάσαμε υπέροχα.
Σάββατο βράδυ.