Creative Rekla!

Μετά την Πρωτοχρονιά, ξανάκανα διακοπή την καθαρηδευτέρα και μετά σήμερα.
Απολαμβάνοντας την ηρεμία της απολαυστικά νωχελικής συννεφιασμένης κυριακής έφερα με κούριερ τους Dire Straits να μου τραγουδήσουν όλα τα Tunnel of Love, Private Investigations όσο εγώ απολάμβανα τσουρεκάκι με μέλι ενώ σε κατάσταση ημι-αμόκ σκεφτόμουν ένα σχέδιο φωτιστικού με καπέλα που να κρέμεται από ψηλά στα 4 μέτρα. Τινάχτηκα απ' το κρεββάτι (μετά από σούπερ πρωινό με μπόλικο μέλι - αρκούδος ων) πήγα στη ντουλάπα, βρήκα ένα παλιό καπέλο, το πετσόκοψα, τού βαλα ένα ντουί και το δοκίμασα (αυτήν την εικόνα σας την κάνω πάσα, ένα δύο και γκολ). Δεν έδειχνε πολύ ωραίο. Μετά την έπεσα στις γλάστρες - φαντάστηκα το φωτιστικό μου με γλάστρες κρεμάμενες. Χαμός. Η μισο-ϋπνηλία της κυριακής όμως επικράτησε. Παράτησα και τις γλάστρες, μάζεψα ντουί και πετσοκομμένα καπέλα και διάβασα τα design - o - περιοδικά που είχα μαζέψει τόσο καιρό. Με τη συνοδεία έξτρα ντάμπλ ελληνικού καφέ με κάρδαμο (καταραμένη αίγυπτος και μαρόκο, σας λατρεύω ακόμα...) γλάρωσα και πάλι στο κρεββάτι.
Λιώνοντας την υπέροχη βαρεμάρα, ξανασηκώθηκα (!) να πάω να πω μια καλημέρα στα ντραμσάκια μου. Ηλεκτρονικά γαρ, απέφυγα να ξυπνήσω το Σύμπαν (να μη συνωμοτήσει εναντίον μου). Οίστρος, μανία, ίδρως, γδύθηκα (δεν μπορώ να παίζω ντραμς μπαμπουλωμένος) και μετά από καμιά ωρίτσα είπα να μη μείνω στο καρεκλάκι μου αλλά να κάνω και λίγο οικονομία δυνάμεων. Monday, Bloody Monday...
Πήρα τηλέφωνο το Gillan/Glover/Blackmore/Paice/Lord και πέρασαν μια γρήγορη από Χαλάνδρι (!). Γουάτ δε φάκ αρ γιου ντούινγκ ιν μάϊ χάος; Γουί άρ Deeeeeeep Purpling! απαντήσαμε με τά boys και αρχίσαμε τις καθαιρέσεις τοιχοποιίας μέχρι πεδίλων θεμελίωσης.
Αφού εδιώχθησαν άπαντες λόγω προχωρημένου σταδίου βαβουρίασης εκ χαλανδρίου, την έπεσα στο λαπτοπάκι μου για κάτι ήσυχο.
Προς το παρόν απολαμβάνω τον πλούσιο καναπέ μου (η δεύτερη home αξία meta to krevati) αναμένοντας αδελφάκι μικρό και ζουληχτερό εκ Γηραιάς Αλβιόνας να δούμε πως μοιάζουμε ο καθένας (έχουμε καιρό να βρεθούμε).
Το μικρό αδέλφι ήταν Μόσχα και Α.Πετρούπολη (άνω πετρούπολη;) πρόσφατα με πομπώδες κονκλάβιο εκ Victoria and Albert Museum να πάνε, λέει, να βρούνε, λέει, θησαυρούς ρώσικους να τους εκθέσουν λέει, στο Λοντίνο λέεεεεει μπας και πάει κάνας φουκαράς να τους δει πως γυαλίζουνε.
Διασκεδάζω προσπαθώντας να φανταστώ φάτσες αστικές με μάτια γουρλωμένα έμπροσθεν καλά ασφαλισμένων προθηκών μουσείου Αλμπέρτου και Βικτωρίας να οραματίζονται χοντρο-Ρωσίδες και μουσάτους Τσάρους να φοράνε φανταχτερές Κοτρώνες στας χείρας.
Hey Joe, I'm'gonna shoot my lady τραγουδάνε από ο δρόμο οι Πέρπλ διασκευάζοντας Jimmy (Hendrix - όχι Page, αυτός είναι από άλλη Κυριακή).
Γλυκές παραισθήσεις μουσικής και εικόνων με σαγάκι του βουνού (για να μη ρωτάτε τί πίνω και δε σας δίνω) απολαμβάνω και σας μεταλαμπαδεύω με αρμονική ευτυχία.
Hush !