Τις προάλλες είχαμε μάθημα για τον Le Corbusier που ουσιαστικά θεμελίωσε το Μοντέρνο κίνημα στην αρχιτεκτονική. Έδειχνα στα παιδιά μου κατόψεις και τους συζητούσα την αξία που ο αρχιτέκτονας απέδιδε στη ράμπα - την έβαζε στη μέση του χώρου και έλεγε ότι είναι "ένας περίπατος μέσα στο σπίτι".
"Περίπατος" - κάποιοι δεν κατάλαβαν κάν την έννοια: "δηλαδή πού πάς ακριβώς;"
"Πουθενά", "γι αυτό λέγεται περίπατος περι-πατάς, γύρω γύρω, αγναντεύεις, κοντοστέκεσαι και απολαμβάνεις"
Και σκέφτηκα ότι έτσι όπως γίνεται η ζωή μας, σιγά σιγά τα νέα παιδιά δε θα μπορούν να αντιληφθούν και άλλεςέννοιες, όπως "κοντοστέκεσαι". Ποιός έχει χρόνο για κάτι τέτοιο; γιατί να "κοντο"-σταθείς; Τί θα σημαίνει σε λίγο "αγναντεύεις"; "απολαμβάνεις".
Ήδη "ελαχιστοποιούνται" σημασιολογικά οι΄λέξεις και αντικαθίστανται σε μια χυδαιότατη υπερ-απλούστευση.
Κοντοστέκεσαι=σταματάς (=ντούπ!)
Απολαμβάνεις=γουστάαααααααρεις
Αγναντεύεις=βλέπεις
Περίπατος=περπατάς να πας κάπου
Προχτές άκουσα επίσης τη λέξη "τίμιος", αναφερόμενη σε κάποιο γνωστό.
Μου έκανε εντύπωση, γιατί έχω πολύυυυυυυυ καιρό να την ακούσω.
Γιατί άραγε;
Τίμιος περίπατος, λοιπόν, να κοντοσταθούμε κα απολαύσουμε αγνάντι.
Κλείνω με λίγες λέξεις που αγαπώ:
Συναρπαστικό
Σαγηνευτικό
Ηδυπάθεια
Γλίσχρος
Συνάμα
Σαγήνη
Νήνεμη
Απαθής στην όποια σημειολογική τους αναφορά, ολοκληρώνω την -πάντα ημιτελή, μα ολότελα συνειδητή και λάγνα- σκέψη μου.
Να έχετε ένα όμορφο σαββατοκύριακο (και όχι Σού-Κού: αυτό διαρκεί λιγότερο!)