Ονομάζω την παρούσα "ξε-ανάρτηση" γιατί απλά δεν είμαι σίγουρος αν θέλω να τη σηκώσω.
Τα Υπέρ και τα Κατά:
1. Υπέρ:
θα πω αυτό που μού ρχεται
2. Κατά:
Θα σκεφτείτε: "Ωχ, πάλι τις στραβές του έχει". Και γενικά είμαι μια χαρούλα, απλά σήμερα έχω ψιλοστραβούλες.
Κέρδισε ο εγωισμός του να πω αυτό που μου έρχεται και προχωράω στην ξε-ανάρτηση ολοταχώς.
Ποιός αναφέρεται στην ειλικρίνεια ως αρετή; Μια "υπερτιμημένη αξία" (για να κάνω και τα quotes μου). Δεν τολμώ να αναφέρω τις ειλικρινείς σκέψεις μου για πρόσωπα και πράγματα γιατί θα φρήξω ακόμα και γω ο ίδιος με τον εαυτό μου.
Μπαίνω στον πειρασμό, αλλά δεν αντέχω να εκφράσω αυτά τα υπέροχα ζοφερά, απολαυστικά και ερεθιστικά πράγματα που μου έρχονται στο μυαλό. Και το αστείο είναι ότι όλες οι σκέψεις είναι ανθρώπινα αναμενόμενες, και άμα το καλοσκεφτείς, όλοι τις κάνουμε.
Καμμιά φορά φοβάμαι μήπως γίνομαι συντηρούκλας.
(παρένθεση: ήθελα να "μορφοποιήσω το κείμενο της ξεεεεεε-ανάρτησης και πάτησα αυτό το βρωμόκουμπο που λέει ΤΤΤ. Και μου έκανε εντύπωση που μου έκανε τη διάθεση μεγαλύτερη!)
ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ ή ΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧ
ποιά η διαφορά;