Είναι η περίπτωση που το "Silent Night" δε μεταφράζεται ως "Άγια Νύχτα".
Είναι η περίπτωση που η Νύχτα κυριαρχεί, και μάλιστα Ήσυχη, Σιωπηλή.
Σιωπηλή.
Σιωπηλοί παραμένουν όλοι.
Τα blogs έχουν σιωπήσει, οι άνθρωποι παραμένουν βουβοί, αποσβολωμένοι.
Για την Πόλη, για την Κατάσταση, κανένα λόγο δε θα σπαταλήσω.
Έστω και έτσι, είμαστε ζωντανοί,
ίσως λίγο περισσότερο από πριν,
λιγότερο εφησυχασμένοι, περισσότερο μαχητικοί,
Σίγουρα πιο πεισματάρηδες,
Ίσως λίγο πιο ζωντανοί.
Και τα απογεύματα συνεχίζουν να έρχονται,
ο ήλιος συνεχίζει να βγαίνει,
και ο Χρόνος Παραμονής μας συνεχίζει να περνάει.
Εύχομαι να αξιοποιούμε το δυνατόν αποτελεσματικότερα
και απολαυστικότερα
Το χρόνο μας.
Υ.Γ.
Είναι λίγο περίεργα άκαιρο, αλλά θυμήθηκα μια φράση του Bond:
-Πως αντέχεις να ζεις έτσι; (του λέει η όμορφη ξανθιά/μελαχροινή/...)
-Βυθίζομαι στις Απολαύσεις που μου κρύβει μέσα της η Ομορφιά.
Καλό απόγευμα Δευτέρας σε όλους.