Πέμπτη, 29 Αυγούστου 2013

Του δρόμου

Ξεκινάω με μια εικόνα.
Το παγκάκι μπροστά από το σπίτι μου.
Ένα απλό παγκάκι, ίσως το πιο αδιάφορο, και σίγουρα το πιο άβολο παγκάκι του κόσμου.


Ε λοιπόν, δεν μπορεί κανείς να φανταστεί πόσο κόσμο τραβάει καθημερινά.
Τα πρωινά κάθονται και ξεκουράζονται οι γιαγιάδες και οι παππούδες που περνάνε για να πάνε στην εκκλησία. Στη συνέχεια οι σκυλο-μπαμπάδες που βγάζουν τα σκυλιά βόλτα.
Σάββατο ξαποσταίνουν οι επισκέπτες της λαϊκής.
Βράδια πιτσιρικάδες που συζητάνε τα γκομενικά τους, τα σχολικά τους, τα προσωπικά τους γενικά.

Δεν αποφάσισα να αναφερθώ στο παγκάκι από κουτσομπολιό, αλλά ούτε και από μελιστάλαχτη, κοινότοπη διάθεση. Αποφάσισα να μοιραστώ τη συγκίνησή μου για πράγματα, καθημερινά πράγματα που παραμένουν απλά και που τείνουμε να ξεχάσουμε.
Βόλτα - δηλαδή περί-πατος χωρίς συγκεκριμένο πρόγραμμα και προορισμό, στόχο και περίγραμμα. Βόλτα. Βόλτα. Είμαι σίγουρος ότι πολλοί δε γνωρίζουν καν τη σημασία της. 

Η εικόνα συμπληρώνεται με ήχο από καλοκαιρινά τζιτζίκια, μυρωδιά ζεσταμένης καλοκαιρινής πευκοβελόνας, ποδήλατα που περνάνε μπροστά, ζευγάρια παρέες, μουρμουρητά και γέλια. Παρέα. Πάρέα. 

Αυτήν τη λέξη τελικά θα κρατήσω: παρέα. Βόλτα.  


7 σχόλια:

  1. Πιπεράτε, μεγάλη κουβέντα είπες.
    Τα μικρά & καθημερινά που κάνουν όμως τη διαφορά και τείνουμε συνεχώς να τα αγνοούμε.
    Η χαρά που μπορείς να αντλήσεις από μια βόλτα με καλή παρέα.
    Πόσες ιστορίες και χαρούμενες στιγμές μαζεμένες σε ένα μόνο παγκάκι -που δεν σου πολυγεμίζει και το μάτι.
    Πολύ μ'άρεσε το κείμενο.

    Σε καληνυχτώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολυαγαπητή Γλύκα,
      Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.
      Φαντάζομαι να προτείνω σε κάποιον να πάμε απλά βόλτα (χωρίς κατ' ανάγκην να αναφέρω να κάτσουμε σε ένα παγκάκι να τα πούμε). Φαντάζομαι την απάντηση "τί εννοείς;", "πού να πάμε δηλαδή;", "δε θές να πάμε για καφέ;".
      Πρωτίστως, χαίρομαι που συμφωνείς και που δεν είμαι ο μόνος που σκέφτεται έτσι.
      (το αναλυτικό μυαλό μου αναζητεί τη χρονική οριοθέτηση του "πάμε για καφέ" και φλερτάρω με την απάντηση ότι μας προέκυψε τη δεκαετία του '80. Θυμάμαι πάντως τους 10 μικρούς Μήτσους με τον Παπακαλιάτη να "πηγαίνουν πλατεία"!)
      καλή συνέχεια.

      Διαγραφή
  2. τελικά όμως αυτό μας μένει. η παρέα και οι βόλτες!!!
    καλό φθινοπωρο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το αστείο, Ρία μου, είναι ότι η παρέα και οι βόλτες δε "μας μένουν" - πάντα εδώ ήταν, απλά πολλοί τις σνομπάρανε εις όφελος άλλων μορφών "διασκέδασης", όπως πχ να πάμε κάπου να μας δούν και να τους δούμε.
      Τα δέντρα και η θάλασσα δεν έφυγαν ποτέ, ούτε ο ήλιος, οι ανατολές και τα ηλιοβασιλέματα.
      Καλή μας εβδομάδα!

      Διαγραφή
  3. Απαντήσεις
    1. επιτυχία στη βόλτα;
      επιτυχία στην παρέα;
      ;;;
      θένξ, ένιγουέϊ!

      Διαγραφή