Παρασκευή, 12 Νοεμβρίου 2010

Οι εραστές του σαββατοκύριακου

οι εραστές του σαββατοκύριακου
οι διασκεδαστές του σαββατοκύριακου

οπορτουνιστές στιγμών
προκαθορισμένων σε ημερολόγιο
στο περιθώριο του χαρτιού
αμέσως μετά τα σημαντικά τηλέφωνα και τα ψώνια.
to-do-list (s)

να ψωνίσω κρασί
να θυμηθώ να ζήσω (με αστεράκι ετούτο, μπας και το ξεχάσω)

καλά κέφια έχω, κάποιες σκέψεις έκανα μόνον
τώρα πριν βυθιστώ σε ύπνο κούρασης
καληνύχτα σας

9 σχόλια:

  1. Δεν ξέρω με ποια αφορμή τα έγραψες αυτά τα φοβερά, αλλά ξέρεις..
    αν ξεχνά κάποιος να ζει τις καθημερινές, δεν νομίζω να μπορεί να θυμηθεί πώς να ζει τα Σαββατοκύριακα.
    εξ'άλλου τα Σ-Κ δεν είναι παρά ένα ελάχιστο ποσοστό των ημερών μας!
    Φιλιά, καλημέρες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΟΙ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΙ ΣΟΥ ΑΥΤΟΙ ΜΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΕΝΤΥΠΩΣΗ Μ' ΑΥΤΗΝ ΤΟΥ ΑΜΦΙΠΟΛΟΥ... ΜΕ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΣΥΜΦΩΝΩ ΚΑΙ ΣΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ!

    ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΚΑΛΟ Σ/Κ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ΥΓ. ... ΓΙ' ΑΥΤΟ ΤΟ ΛΟΓΟ, ΨΩΝΙΖΩ ΤΙΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλοί είναι κι' αυτοί που ζουν τα Σαββατοκύριακα. Τουλάχιστον αυτοί ζουν έστω και τότε.
    Υπάρχουν άλλοι που το έχουν παρατήσει εντελώς το... άθλημα. :)

    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. αμφίπολε,
    ειλικρινά, δεν ξέρω πού μού ρθε και τογραψα - οι σκέψεις μου έρχονται απρόσκλητες και ατίθασες και αυθάδεις και βλαμμένες.
    αλλά το μυαλό δε σταματά να τρέχει...
    φιλιά!

    παντοτινέ,
    ξέρεις πόσο παλεύω να ζω καθημερινά τις καθημερινές;;;
    !!!!!!

    Λιλιθάκο,
    καλ΄΄ο το σ/κ, αλλά δε μου αρκεί...

    δραπετάκο,
    καλημέρα και σε σένα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. όχι ρε,τί να φτάσει το σ/κ....


    άσε που μου κάνει και κάπως υποχρεωτικό αυτό.

    κάθε μέρα είναι γιορτή,ράιτ? ;)
    {δεν τα καταφερνουμε παντα συμφωνω...αξιζει ομως η προσπαθεια!}

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Φυσικά και το μυαλό δεν σταματά ποτέ!
    Δεν θα έλεγε αν σταματούσε, εξ'άλλου..
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. "οπορτουνιστές στιγμών" Μ ΑΡΕΣΕΙ!!!! Βέβαια δεν χρειάζεται να΄ναι Σαββατοκύριακο για να τα κάνεις όλα αυτά, αρκεί να χεις δίπλα σου αυτόν που αγαπάς. Δυό μέρες μόνο... φτάνουν, όποιες κι αν είναι αυτές!

    ΑπάντησηΔιαγραφή