Παρασκευή, 23 Ιουλίου 2010

Alchemy

Διαλέγω μουσική από το Alchemy των Dire Straits για τη διάθεσή μου σήμερα.
Στέκομαι στο μετρό πηγαίνοντας για μαγνητική και σκέφτομαι το φίλο μου το Γιάννη που προχτές βούτηξε μια τελευταία βουτιά των 5 λέπτών με ψαροντούφεκο και δεν ξαναβγήκε.
Διαλέγω Private Investigations για όλες εκείνες τις στιγμές που όλοι σε λένε θεόμουρλο και εσύ απλά ξέρεις ότι "ζωντανές ψυχές τα θέλουν όλα."
Θυμάσαι το Thorreau που τα παράτησε όλα και πήγε στη λίμνη Walden. Προσπαθείς, όπως και αυτός να "suck all the marrow of life and not discover when I came to die that I have not lived".
Στο στήθος με πιέζει μια γλυκιά χαρμολύπη ανακατεμένη με ευγνωμοσύνη για όλα όσα έχω αξιωθεί να ζήσω και συλλογίζομαι την καθαρή, σχεδόν συμπτωματική, τύχη να ζω ακόμα.
Θά 'θελα να δω κάποτε το Mark Knopfler στη σκηνή και σκέφτομαι τον αδελφό μου κάθε φορά που ακούω το Brothers in Arms.
 

16 σχόλια:

  1. Καλύτερα να τα ζεις παρά να μετανιώνεις που δεν τα έζησες Πιπέρη. Ρούφα με όση δύναμη έχεις. Υπάρχουν τόσα ωραία που περιμένουν να τα ζήσουμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Νά σαι καλά καφεδάκι μου.
    Είμαι λίγο πεσμένος σήμερα.
    Και το φίλο μου ακόμα δεν τον βρήκαν στο βυθό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ΑΞΙΑ ΕΧΕΙ ΑΝ ΘΑ ΗΘΕΛΕΣ ΝΑ ΞΑΝΑΖΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΞΑΝΑΚAΝΕΙΣ ΤΑ ΙΔΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΟΥ ΕΙΧΕΣ ΜΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΖΩΗ.

    ΑΥΤΟ ΜΟΝΟ ΔΕΙΧΝΕΙ ΟΤΙ ΕΖΗΣΕΣ ΜΙΑ ΖΩΗ ΣΥΜΦΩΝΗ ΜΕ ΤΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΣΟΥ!

    ΤΙ ΑΠΑΝΤΑΣ;

    ΥΓ. ΔΙΩΞΕ ΤΗ ΛΥΠΗ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙ...Η ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ!

    ΓΙΑ ΤΟ 17; ... ΑΛΛΗ ΦΟΡΑ :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πως πέρασες μέσα στον τομογράφο?Ενιωσες σαν τον Κερκ στο Σταρ Τρέκ ή περίμενες να είναι οι νοσοκόμες σαν την princess Leia?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Δε θα ήθελα να σε στεναχωρήσω παραπάνω,αλλά έμεινα στο φίλο σου.Που από ότι έγραψες ακόμη είναι στο βυθό χαμένος.Τραγική εικόνα.Μα να θυμάσαι,ότι αγαπάμε μένει για πάντα κοντά μας.Μέσα μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Λυπάμαι πολύ για τον φίλο σου, Happypepper... (εκεί έμεινε κι' εμένα το μυαλό μου).
    Δεν είναι τύχη το ότι ζεις ακόμα.
    Απλά είναι μέρος του "σχεδίου".
    Οι "ζωντανές ψυχές" όπως λες κι' εσύ, δεν χάνουν. Λίγο ή πολύ, δεν έχει σημασία πόσο κάθονται.
    Φτάνει που ζουν χωρίς φόβο και με πάθος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Παντοτινέ μου,
    μια ζωή παλεύω γι' αυτή τη ρημάδα τη λεξούλα που μόλις είπες: τη συνείδηση. Τουλάχιστον, τόσο τα λάθη, όσο και τα σωστά, να εχουν γίνει συνειδητά.
    Όταν σού'ρθει για το 17, εδώ είμαι.

    Ανώνυμε,
    ο τομογράφος: δεν είναι ο πρώτος μου όπως ξέρεις. Όλα αυτά τα τρώμε για πρωινό. Ευκαιρία για σκέψεις ειρηνικές.
    Μουσικά, ήταν κάτι σαν Moby με Bauhaus και λίγη ψυχεδέλεια 70's!

    Αγαπητό αγρίμι,
    μόλις πριν μπω στον τομογράφο τον βρήκαν το φίλο κάπου "εκεί".
    Δυστυχώς είμαι αρκετά δυνατός και απλά όταν πονάω κλείνω τις πόρτες μου. Από την άλλη, γίνομαι έξαλλος κάθε φορά που βλέπω τη ζωή που κατασπαταλάται σε ανούσιες μαλακίες. Γίνομαι κοφτερός και απόλυτος και σκληραίνει το δέρμα στην πλάτη μου. Τέλος πάντων - έτσι είναι. Ας στραγγίξουμε τη ζωή που διαθέτουμε με ευγνωμοσύνη. Σε ευχαριστώ.

    Λιλιθάκο,
    χωρίς φόβο με πολύ πάθος! Όπως το λες. Όσο για την τύχη, καμμιά φορά γυρνάω σπίτι και λέω: "και σήμερα τυχεροί είμαστε." Και χαμογελάω. Ακόμα καλύτερα όταν ξέρεις ότι μόλις έστυψες μια μέρα. Ακόμη.
    Μπορείς να μου εξηγήσεις γιατί οι άνθρωποι αφήνουν τη ζωή να τους γλιστράει μέσα από τα δάχτυλα σαν κρύο νερό σε πηγή πλατάνου;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Δεν είμαι ειδική να σου απαντήσω.
    Αφήνω πολλές φορές τη ζωή να μου "γλιστρήσει μέσα από τα δάχτυλα σαν κρύο νερό σε πηγή πλατάνου" (ωραία παρομοίωση by the way).
    Απ' την άλλη... τώρα που το σκέφτομαι, μπορεί και να είμαι ειδική ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο!
    Το κάνουν, που λες, λόγω απαισιοδοξίας, μηδενισμού, κυνικής διάθεσης και πολλές φορές λόγω έλλειψης κινήτρου.
    Μη σε νοιάζει όμως, γιατί είναι οι ψυχές τέτοιες. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. λιλιθάκο,
    μαζί σου.
    Τί κι αν απολαμβάνουμε τη ζωή σαν το κρύο νερό;
    πλούσιοι είμαστε και αντέχουμε και με λιγότερα. καλημερούδια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. δεν έχω λόγια.
    αυτή η ανάρτηση μου θυμίζει παλιές δικές μου ιστορίες... ίσως να τις θυμάσαι. ξέρεις, όσο και να το φιλοσοφούμε, τελικά τίποτα δεν μας προετοιμάζει για κάτι τέτοιο. δεν θα πω άλλα.

    suck the marrow of life... that's what it all comes down to.

    ελπίζω ο τομογράφος να έδειξε τα επιθυμητά... σε φιλώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. αμΒίπολε,
    ο τομογράφοςμου θύμισε παλιούς floyd στην ψυχεδέλειά τους.
    αποτελέσματα δευτέρα και ερμηνεία αποτελεσμάτων από γεματούλη ορθοπεδικούλι την τετάρτη.
    Στο μεταξύ, μουσικό διάλειμμμμμμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. καλά αποτελέσματα! προσωπικά ο ήχος του τομογράφου μου φέρνει σε rave-άδικο..
    βάλε ένα once upon a time in the west και καλή ακρόαση!
    καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. όσο σκέφτεσαι αγαπημενους ανθρωπους, ακους μουσική, σε εχουν πει θεομουρλο, νιωθεις ευγνωμοσυνη και ξέρεις ότι οι ζωντανες ψυχες τα θελουν όλα, τότε σημαίνει ότι είσαι μια απο αυτές

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. αμφίπολη,
    once upon a time in the west...

    Έφη,
    τί να κάνουμε. Ζωντανοί είμαστε, όσο πιο ζωντανοί γίνεται. Και κάποιοι δεν είναι συνηθισμένοι σ' αυτό!
    Εμείς τα θέλουμε όλα και προσπαθούμε να τα κάνουμε όλα!
    Άντε! καλή μας μέρα!
    Όλα σούπερ...
    (τώρα απολαμβάνω νωχελικά μουσικούλα αραχτός στο σούπερ- καναπέ και θα κάνω και μικρό καφεδάκι αργοπρωινό. να σου πω, θάθελα και ένα λουκούμι με άρωμα ροδόνερου, αλλά έλα μου ντε που βαριέμαι να πάω έξω. Θα θυμηθώ το "υποβρύχιο" και θα περιοριστώ σε μία κουταλιά και μόνο αμυγδαλάτο από το πήλιο.) Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή